Βραδυνές περιπέτειες

Αυτό θα πεί νάσαι ανεμοδαρμένη μάνα έφηβης!

Γυρίζεις σπίτι σου πτώμα, χαλαρώνεις πίνοντας το tisane σου αγκαλιά με τα βιβλία σου και τις μουσικές σου – πλέεις στη βεβαιότητα ότι το βράδυ σου θα κυλίσει ήρεμα και ομαλά…Και ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο, το μικρό σου βρίσκεται απελπισμένο στην Ομόνοια γιατί ο συρμός αποσύρθηκε απόψε νωρίτερα από το κανονικό – εδώ εξάλλου είναι Ελλάδα, ο καθένας κάνει ό,τι του κατέβει και λογαριασμό δε δίνει κανενός.

Αλλάζεις σε χρόνο dt και κατεβαίνεις γκαζώνοντας την Κηφισίας, ευτυχώς τα φανάρια συναινούν κι ο δρόμος απλώνεται ελεύθερος και ωραίος μπροστά σου – εμπόδια μηδέν!

Φτάνεις σε χρόνο ρεκόρ τηλεφωνώντας διαρκώς για να μη χάνεις επαφή μαζί της στο επικίνδυνο ανέβασμα της Πανεπιστημίου τέτοια ώρα…Η οδηγία είναι να περπατήσει γρήγορα ως το Σύνταγμα, εκεί θα τη βρείς. Ολα καλά, ευτυχώς!

Την παραλαμβάνεις σώα και αβλαβή, βάζεις και την καρδιά σου στη θέση της και χαμηλώνεις τις στροφές στην επιστροφή ενώ εντείνεις το μεταμεσονύκτιο κήρυγμα- το τερπνόν μετά του ωφελίμου.

-Μαμά, πεινάω λίγο – είσαι για MacDonald? Kερνάω εγώ με το δικό σου δεκάευρο!

Κι έτσι βρισκόμαστε να τρώμε το premium του Σκαρμούτσου ώρα 2 το πρωί και να γελάμε τελικά με ό, τι μας συμβαίνει. Αυτές οι μαγικές εναλλαγές που φτιάχνουν το κλίμα, αυτές οι παράδοξες ανατροπές που διορθώνουν τα παράτονα και λειαίνουν τις γωνίες…Ευλογημένες!

Προλαβαίνουμε να το καταπιούμε πριν μας πετάξουν έξω, παίρνουμε μαζί μας τις πατάτες για πρωινό.

Στρίβοντας στη λεωφόρο Σταμάτας ερχόμαστε σε σύγκρουση μετωπική μ’ ένα φεγγάρι συγκλονιστικό, εκεί που τα βλέφαρα έκλειναν αίφνης γεμίζουν μ’ έναν άφατο παιδικό ενθουσιασμό – παίρνω το οκ απ’ την Ελι κι αρχίζω το κυνηγητό!

Ανεβαίνουμε στο λόφο της Σταμάτας με μια αναπνοή, το μισοφέγγαρο ζωγραφίζει αγγελικά τον ουρανό, τη μια στιγμή κρύβεται ανάμεσα στα δέντρα κι αμέσως μετά ξεπετάγεται στις στροφές περίλαμπρο και σαγηνευτικό…

Περνάμε το κτήμα του Κοκοτού και ξαναμμένες από την απρόσμενη νυχτερινή μαγεία σταματάμε πλάι στα πεύκα κοιτώντας έκθαμβες τον ουρανό και τις αλλόκοτα φωτεινές πολιτείες του…Και ζούμε, έτσι ξαφνικά και απροσδόκητα, θαύματα ηχηρά μέσα στη σιωπηλή αγκαλιά της νύχτας!

«Whoever said the small things don’t matter has never seen a match start a wildfire.»