Ομορφιά που κατακλύζει τις αισθήσεις, ομορφιά που υπερβαίνει τα ανθρώπινα, ομορφιά που συγκινεί και λειαίνει καθετί αιχμηρό…Ο ήλιος χάνεται, το φεγγάρι δυναμώνει, τα αστέρια δειλά δειλά προβάλλουν στον εξαίσιο καμβά του ουρανού…Στα βουνά ανάβουν κεράκια και στους μακρινούς όγκους της Ιθάκης και της Κεφαλονιάς το μωβ γεμίζει με λαμπερές κουκίδες που τρεμοσβήνουν – οικισμοί ατάκτως ερριμμένοι, που ωθούν τη φαντασία σε ατίθασες διαδρομές…Η θάλασσα ακίνητη, λες μαγεμένη από την τόση ομορφιά και εκεί κάπου στο βάθος ταπεινά πλεούμενα να διασχίζουν το πέλαγος κλέβοντας μαζί τους την καρδιά σου σε βραδινά ταξίδια ξεσηκωτικά…