Πάλι διάβασα για τη νέα έκθεση » Προσφορά ΙΙΙ», που οργάνωσε ο πολυτάλαντος κύριος Γαρουφαλής της Δημοτικής Πινακοθήκης Αγρινίου – ποτέ δεν έχω καταφέρει μέχρι τώρα να βρίσκομαι στην πόλη μου κάθε φορά, που ο Χρήστος υλοποιεί τις ενδιαφέρουσες καλλιτεχνικές του ιδέες κι ας το θέλω τόσο πολύ!

Χάζευα τις φωτογραφίες απ’ τα εγκαίνια όταν το μάτι μου έπεσε στο ρημαγμένο δωμάτιο κι αιχμαλωτίστηκε από την περίεργα συγκινητική ατμόσφαιρά του, παρότι το έργο ήταν σχεδόν απόν αφού προηγούνταν τα πρόσωπα που κινούνταν μπροστά του…

Ο Γιάννης μου τόφερε ξανά μπροστά μου, ολόκληρο, στιβαρό, καταιγιστικό! Ας είναι καλά!

Σιμάτος Χρίστος Βίνιανη, 2014
Φωτογραφία, 100χ70 εκ.

Κατακλύστηκα από τα χρώματα του ρημαγμένου τόπου, την ομιλούσα σιωπή του, τη φωτεινή του αποσάθρωση, την εκρηκτική του νηνεμία…Πόση έλξη μπορεί να προκαλέσει μια φωτογραφία; Πόσο κάλλος, ωραιότητα και ομορφιά μπορεί να βγάλει η συντριβή και το πένθος; Πώς μπλέκονται τόσο παράδοξα και ασφυκτικά τα άκρα του δίπολου και υφαίνουν χάρη και φώς;

Πώς το λέει ο Μποκόρος; Ενα φωτεινό παραπέτασμα στο χάος!

Αυτό!