Όλοι μιλούσαν για την επέλαση ενός καύσωνα στην επικίνδυνη εκδοχή του…

Δεν θέλησα ν’ αλλάξω τίποτα απ’ τη σημερινή agenda, έτσι κι αλλιώς τα αναγκαία πρακτικά έμπλεκαν ιδανικά με το αντάμωμα αγαπημένων ανθρώπων απ’ το παρελθόν, που δεν ήθελα με τίποτα ν’ αναβάλω.

Προετοιμάστηκα κατάλληλα κάνοντας ένα κρύο αναζωογονητικό douche, ζωντάνεψα με την essence του τυρκουάζ μπουκαλιού κι άφησα πάνω στα βρεγμένα μαλλιά μου την κρέμα με τα εννιά βότανα, που τους δίνει υγρασία και στιλπνότητα.

Βγήκα στην Εθνική με αγαπημένη μουσική, με την ελπίδα ότι θα καταφέρω να κρατήσω την ωραία μου διάθεση – ξεπερνώντας την ένταση μιας ζέστης που άλλαζε επίπεδα παράξενα γρήγορα – και με μια διάχυτη αίσθηση ελευθερίας…

Δεν μπόρεσα να καταλάβω πότε ακριβώς με άλωσε η ανυπόφορη οσμή. Η εισπνοή έδωσε τη θέση της σε μια αλλόκοτα άσχημη εκπνοή κι ο καθαρός ουρανός που απλωνόταν μπροστά μου καθρέφτισε θλίψη, πηχτή θλίψη πάνω μου.

Το ξέρετε, βέβαια, πως το μυαλό κάνει απίστευτους συνειρμούς σε μηδενικό χρόνο! Ολα ήρθαν ασύνδετα μπροστά μου:

η υπέρμετρη επιδερμική φροντίδα της ασημαντότητάς μας, η βαθιά άγνοια των θεμελιωδών όρων της ζωής μας, η ασύλληπτη ομορφιά αυτού του τόπου, η εμμονική επικέντρωση στα προσωπεία μας κι η χυδαία αδιαφορία μας για τα αληθινά και ουσιώδη, η φύση που επιστρέφει την ύβρη που υφίσταται, η εκτεθειμένη μας γελοιότητα, οι πράξεις και η νομοτέλεια των συνεπειών τους, η χώρα μου που τόσο αγαπώ κι ο ευτελισμός διαρκείας που βιώνει απ’ τους κατοίκους της…

Ανάξιοι υπήκοοι ενός καμμένου Βασιλείου – Failed people in a failed state…

Αυτό είμαστε!