Θάλασσες, λιμνοθάλασσες, υγροβιότοποι, αραχνούφαντες πράσινες πολιτείες….Η νεραιδοχώρα άνοιξε την πύλη της και με τράβηξε μέσα ξανά!

Θυμάμαι ότι έχω ξεγράψει τη δομή του χρόνου όπου ζούμε και χανόμαστε. Μέσα από αυτή την απώλεια, έχω αρχίσει να μαθαίνω ποιά είμαι και ποιά είναι η σχέση μου με το χρόνο. Ακόμα κι όταν δεν θα υπάρχει άλλος χρόνος, εγώ ξέρω ότι θα συνεχίσω να υπάρχω…Ναι, μετά βεβαιότητος στον πυρήνα μας είμαστε ουσιαστικά αέναοι: Το μάθημα του Χρόνου

 

 

Living in the sacred space of what is happening now, our challenge is to know that this instant contains all the possibilities for happiness and love