Το δώρο της Βάσιας

Η πρόσκληση δεν είχε κανένα ίχνος επισημότητας, μόνο αυθεντικότητας…Η Βάσια μου έδωσε κατεύθυνση μόνο για το λευκό γλυκό που θέλησα να της πάω, όλα τα υπόλοιπα τα άφησε ανοιχτά για να δοθούν από κοντά.

Μου άνοιξε ο Κυριάκος, αισθάνθηκα την αγκαλιά του ολάνοιχτη αυτό το βράδυ, το τόσο crisp and pleasantly cool…Βρήκα όλη την οικογένεια γύρω από το μεγάλο τραπέζι να απολαμβάνει με επιφωνήματα τα φαγητά της οικοδέσποινας, που έπαιξε επικίνδυνα με το μενού- παραγγελιά και μας καθήλωσε.

Ολα ήταν πολλά! Τα θεικά τηγανητά ψαρικά, οι πλάκες του Κωστή και του Κυριάκου, τα κρεατικά και οι σαλάτες, τα παραπολιτικά της Μάχης και του Γιώργου, η γλύκα της Βασιλικής, το κρασί στα κρυστάλλινα ποτήρια, τα γλυκά που απλώθηκαν πολύχρωμα και κάλυψαν όλες τις επιθυμίες.

Η Βάσια φώτισε τα πάντα με την πληθωρικότητά της. Το γέλιο της, ηχηρό και καθυσυχαστικό, απλώθηκε πάνω από τις ευχές μας για τα γενέθλιά της, πάνω από τις ευχαριστίες μας για το ωραίο της τραπέζι, πάνω από τα μικρά και τα μεγάλα που κουβαλούσαμε όλοι όσοι καθόμασταν σε αυτό. Πέρασε στις καρδιές μας και απροσδόκητα τις φίλεψε με γενναιόδωρη αγάπη.

Age is…a matter of feeling, not of years