Πρώιμη Ανοιξη

Ανηφορίζω με απίστευτη ευεξία στα επικλινή δρομάκια του Λυκαβηττού, χωρίς να βιάζομαι…Ο ουρανός θυμίζει ωκεανό, μόνο που το μπλε του φωτίζεται εσωτερικά από μυστηριακά ποτάμια λευκού που του δίνουν μια αλλόκοτη ακτινοβολία.

Αστέρια κολυμπάνε πάνω του νωχελικά, κυπαρίσσια από κάτω τα θαυμάζουν κι ένα αχρείαστο φεγγάρι βρίσκει προορισμό ραντίζοντας με μαγεία την άχαρη πόλη.

Ολα μυρίζουν άνοιξη απόψε…Πρώιμη γι αυτό και τόσο ηδονική.