Ο Νέος Κόσμος

Τέλειωσα τη δουλειά μου μέσα σε χαμόγελα και ευχαριστίες – ούτε αυτά κατάφεραν να σβήσουν το μαύρο αποτύπωμα…Εφτασα στην ώρα μου στο μάθημα, το κρύο έφερε δροσιά στις γωνιές του μυαλού μου, δεν μπόρεσε όμως με τίποτα να τις μαλακώσει.

Τα κρασιά του Θόδωρου δημιούργησαν ένα απροσδόκητο σπιράλ χαράς – ο Νέος Κόσμος σπρώχτηκε μπροστά μου πρόσχαρα κι έφτιαξε στη μελαγχολική μου διάθεση ανάχωμα ευφορίας!

Χιλή, Αργεντινή, Νεα Ζηλανδία, Καλιφόρνια, Αυστραλία, Νότια Αφρική…Πολυαγαπημένες χώρες όλες τους, έχουν σκορπίσει και στα κρασιά τους κάτι από τη μαγεία και την πληθωρικότητά τους, κάτι από τη χαρά της ζωής. Μαζί με τα πολύχρωμα πώματα, παιχνίδισαν μπροστά μου λέξεις πλούσιες, φιλικές, εύκολες, προσιτές, εκφραστικές…Και αρώματα ιδιαίτερα, ασυνήθιστα, εκρηκτικά, γεμάτα φρεσκάδα, σπιρτάδα και τσαγανό!

Θυμήθηκα το Φάληρο και το Αργεντίνικο Malbec του Κροντηρά, τη Viña Esmeralda του Τοrres, τα κρασιά του Mondavi, τα Νοτιοαφρικάνικα Pinot noirs τότε που δεν είχα ακόμα ιδέα…Ο Παναγιώτης με μύησε στον παραμυθένιο κόσμο τους και πάντα θα τον ευγνωμονώ γι’ αυτό.

Θυμήθηκα τη σαγήνη της γεύσης τους, την ηδονική τους φρεσκάδα, την αψυχολόγητη εμμονή μου στις ετικέττες τους, που ήξερα αν και δεν ήξερα…

Θυμήθηκα πόσες ζωές έχω ζήσει..

Κι ο αέρας άλλαξε μ’ ένα απότομο χρατς!