O μαγικός τόπος

Πάλι η Λευκάδα με γιάτρεψε…της χρωστάω πολλά γιατί υπομονετικά και μακρόθυμα κάθε φορά σβήνει τις πληγές, τον πόνο, τα άγχη και τις δυσκολίες μου κι απλώνει στη θέση τους ένα απρόσμενα δυνατό κύμα ευδαιμονίας….κάθε φορά το ίδιο!

Μαγικός τόπος, βαθύτατα ιαματικός, που μετουσιώνει τα πάντα ακόμα και το χρόνο…Κάθε φορά που πατάω το πόδι μου σ’αυτή τη γη αλλάζουν όλα, η καρδιά μου γαληνεύει, η ύπαρξή μου ελαφραίνει, η ψυχή μου ξανασυνδέεται, το φως σκεπάζει τα πάντα κι ο χρόνος αραιώνεται, μοιάζει να διαρκεί πιο πολύ…

Ξαναβρίσκω τον αργό βηματισμό μου, παύω να σπαταλάω άσκοπη ενέργεια, μια αίσθηση επιβράδυνσης διαποτίζει την αντίληψή μου για το καθετί, ο λόγος περιορίζεται και γεμίζω με αβίαστες, νωχελικές σιωπές…ανοίγω τα βιβλία μου, ξεδιπλώνω το μυαλό μου, αφήνω τα μάτια μου να κολυμπήσουν στο μπλε του πελάγους, δίνω στην καρδιά μου προβάδισμα χαδιού και στο νου μου ζωγραφίζω με παιδικό ενθουσιασμό καινούργια χαρούμενα σχέδια ζωής…

Δεν βιάζομαι πια να πάω πουθενά