Μαγική Σταδίου

Η συνάντηση με τη Μελίνα δεν αναβλήθηκε παρά την έντονη ζέστη που θα επικρατούσε στο κέντρο της πόλης.

Οι δικαστικοί φάκελοι απλώθηκαν ανάμεσα σε νερά, χυμούς και την απαλή, δροσερή συντροφιά του κλιματιστικού. Εστιασμένες στη δουλειά μας, καλύψαμε γρήγορα το κενό μιας ολόκληρης τριετίας, ώστε το απολογιστικό κείμενο να ολοκληρωθεί και η υπόθεση να αρχίσει να μπαίνει σε μια τελική ευθεία.

Έφυγα μέσα στη χειρότερη ώρα του μεσημεριού για το Σύνταγμα -τόσο χαρούμενη που η σχέση μου με τις νομικές συνάφειες προδιαγεγραμμένα λιγοστεύει, που η ελευθερία είναι τόσο προσεγγίσιμη πια…

Αποφάσισα να ανέβω με τα πόδια τη Σταδίου -πάντα αυτές οι ξαφνικές αποφάσεις μου, κόντρα στο αναμενόμενο, με τοποθετούν στην παιδική μου διάσταση και σε μια μοναδική αίσθηση αλητείας, τόσο αναζωογονητική…

Κατακλύζομαι από μια ασύλληπτα δροσερή διάθεση όταν επινοώ απροσδόκητα μικρά projects που ρέουν ανάποδα στο δικό μου σύμπαν κι απολαμβάνω μια μοναδική αίσθηση ζωντάνιας που έχει κάτι από την άγρια χαρά της σκανταλιάς των μωρών.

Η ζέστη ξέμεινε στη γωνία της οδού Μπενάκη κι εγώ βυθίστηκα σε μια μυστική συνομιλία με τα κτίρια του δρόμου που έστεκαν υπέρλαμπρα στο απογευματινό καμίνι…

Μαγεύτηκα από την ομορφιά τους -σα νάταν η πρώτη φορά!

Αναζήτησα ανεπαίσθητες λεπτομέρειες, αφέθηκα σε ταπεινές ομορφιές, συνάντησα τη γνώση, την ευφυΐα και την αγάπη των δημιουργών, αισθάνθηκα την επιβλητική δύναμη των κατασκευών μέσα απ’ την ησυχία της άχρονης παρουσίας τους… Έγινα άχρονη μαζί τους κι εγώ…

Και τα αόρατα έγιναν ορατά κι αυτή η κατεστραμμένη πόλη έγινε πάλι μαγική!