Χωμένη στην preciosa πλαγιά των Σιβότων, μέσα στη νυχτερινή σιγαλιά, αγκαλιά με μια ζεστή κούπα από θυμάρι και λεβάντα και με μια χούφτα από το mix με τους ξηρούς καρπούς του κυρίου Λαζαρόπουλου απολαμβάνω τη φθινοπωρινή δροσιά ακούγοντας το the essential του Julio.

Πόσο αγαπάω αυτές τις στιγμές, με πόση βαθιά χαρά καταδύομαι μέσα τους, εγώ κι ο εαυτός μου!                                  Eδώ όλα γίνονται ξανά ένα, ένα και μοναδικό!

Λευκάδα μαγική!