Κι η πηγή, γάργαρη, παγωμένη, ερεθιστική

Την ξεζούμισα τη στιγμή της πηγής, μπήκα με φόρα μέσα της, άφησα το κρυστάλλινο νερό της να δροσίσει διαδοχικά τα πόδια, τα χέρια και το πρόσωπό μου

Ηπια αχόρταγα τις γάργαρες γουλιές του καθώς ο ήλιος έκαιγε τα πάντα γύρω μου κι έμεινα να κοιτάω έκπληκτη την εξωθητική δύναμη του νερού, την αστείρευτη αφθονία του

Ο φιδίσιος δρόμος με έφερε σε χρόνο dt στο γεφύρι με τα πλατάνια…Αιωνόβιες συστοιχίες με ελιές και πλατάνια, σε έναν τόπο που κατακλύζεται από υπόγεια ευλογημένα νερά και καλλιεργείται στο έπακρο από όσους τον κατοικούν…Εδώ οι ντομάτες έχουν βασίλειο και μια νοστιμιά άνευ προηγουμένου