Η Ευχαρις

By 25/09/2017human stories

Ανώδυνα, ανεπαίσχυντα και ειρηνικά που τελειώνει άλλη μια μέρα μου…Ξύπνησα μέσα στο φθινοπωρινό φως, έχοντας όλη την ωραία ενέργεια του σαββατοκύριακου, που ήταν γεμάτο απ’ τη δουλειά που αγαπώ και τη χαρά των καλεσμένων μου.

Πήγα να βρω την Εύχαρι με προσμονή, πάντα φεύγω φορτωμένη με δώρα μετά από κάθε μας συνάντηση. Κάθε φορά, φέρνει μαζί της εκτός από την ομορφιά και συμπυκνωμένη σοφία, σήμερα όμως ήταν αναγεννημένη. Μιλήσαμε, γελάσαμε, αριστοτεχνικά ανακατέψαμε τα παλιά και τα νέα μας, είχε περάσει εξάλλου τόσος καιρός…

Μαζί της το μοίρασμα κουβαλάει πάντα, πάντα έναν τόνο ζωτικά καθοδηγητικό! Απαλά και αβίαστα σε πάει εκεί που έχεις ανάγκη, χωρίς να ωραιοποιεί ή να δραματοποιεί σε κάνει να το δεις καθαρά, στο καταθέτει δώρο στα χέρια σου.

Πάλι μου έμαθε πράγματα, πάλι με συγκίνησε, πάλι με απογείωσε. Εφυγα και ποτάμια δυνατής ενέργειας διέσχιζαν ορμητικά το σώμα μου, το μυαλό σταθερά εστιασμένο στην απειρότητα της ροής και στη μαγεία που οι κοινοί μας κώδικες εκ νέου δημιούργησαν.

Η ευγνωμοσύνη γέμισε πάλι όλους μου τους πόρους, με δέος αιχμαλωτίστηκα σε ένα σπιράλ ωραίων συμπτώσεων που μετέφεραν την ηχώ της με ομόκεντρους κυματισμούς σε όσους βρέθηκαν γύρω μου μέχρι το βράδυ.

Και η αγάπη. Με κατέκλυσε και αυτή. Η αγάπη, που βρίσκει διαρκώς πατήματα για να κάνει την παρουσία της στη ζωή μου καθολικά αισθητή. Συνεχώς και αδιαλείπτως.

The key word is love.