Oλικη επαναφορά στη δουλειά σήμερα, τέλειωσα κατά τις 4 το απόγευμα χαρούμενη γιατί οι καλεσμένοι μου είχαν ένα χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά…

Γκάζωσα ως την Ερυθραία για να προλάβω τις τελευταίες εκκρεμότητες της μέρας και να είμαι διαθέσιμη για τη Grazia

Δροσερή, ανανεωμένη και μαυρισμένη από τις ιστιοβόλτες στο Ιόνιο, πριν απο κείνη με συνάντησε η διάχυτη ευτυχία της, που ξαναβρίσκεται στην Ελλάδα

Αρτι αφιχθέν από το Globus στο σακίδιό της, το φίνο κουτί με το οργανικό λευκό τσάι LØV σε τρείς φοβερές γεύσεις: ροδάκινο-cassis, μύρτιλλο-καρύδα, mango-passion fruit και λίγο πιο εκεί ο μικρός δίσκος της The Cowlection που θα μετακινεί την κούπα μου τις κρύες νύχτες του χειμώνα! Πέταξα από τη χαρά μου σα μικρό παιδί

Η carissima με φόρτωσε πάλι με ωραία νέα, ωραία διάθεση κι ωραίες φωτογραφίες απ’ τις διακοπές της με το Μarco…Κάπως έτσι, ψαχουλεύοντας στο κινητό της ανακαλύψαμε και τις φωτογραφίες μας στο Βάρσο τουλάχιστον μια οκταετία πριν, κάπως έτσι βρήκαμε τυχαία και το μικρό κείμενο του Coelho στα ιταλικά

Cambia solo chi vuol cambiare…la possibilità di decidere, sempre…

Ξανασυστηθήκαμε με τη νοσταλγία, οι ρωγμές μας συναντήθηκαν με το φως, οι χαμένοι μας παράδεισοι ξαναβρήκαν το δρόμο τους, τα πολύτιμα μικρά μας ξανάδωσαν τον τόνο…Ωραία που είν’ η ζωή!