Επιστροφή μέσα στα θολά γαλάζια του ουρανού, με μια θάλασσα που την έκοβες με μαχαίρι, με τα ζωντανά του Θεού να τρέχουν άτακτα για τη βραδυνή τους κατάκλιση, με μια υγρή ζέστη να λιώνει τα πάντα…Η κατάβαση μέσα στο καλοκαιρινό μεγαλείο και στης φύσης τα κάλλη…Απειρες αποχρώσεις του πράσινου, ταπεινές χρωματικές πανδαισίες από το πουθενά, κορμοί αιωνόβιοι που στέλνουν αδιάκοπα ευχαριστίες, κυπαρίσσια σε συστάδες μαγικές, μυρτιές ολάνθιστες που μαζί με τα βότανα της γής απλώνουν ένα μεθυστικό μείγμα αρωμάτων στο σύμπαν.

I wonder what it would be like to live in a world where it was always June.