Eνα Φθινόπωρο διαφορετικό

By 17/11/2017human stories

Η χθεσινή μέρα με πότισε απίστευτη βροχή…Βρέθηκα να οδηγώ σε ορμητικά ποτάμια αδιαχείριστου νερού νωρίς το μεσημέρι στο ύψωμα της Εκάλης αλλά και αργά το βράδυ, κατεβαίνοντας βιαστικά την Κηφισίας προς το κέντρο της πόλης για δουλειά.

Το νερό που έπεφτε με σκληρότητα και όγκο στα τζάμια πήρε ό, τι ανάλαφρο είχαν δημιουργήσει οι απογευματινές ριπές φωτός ανάμεσα στα μολυβένια σύννεφα…Ξαναγύρισαν εφιαλτικές οι εικόνες της τόσο πρόσφατης καταστροφής, οι κραυγές τύφλωσης που έχουν προ πολλού υποκαταστήσει τις κραυγές απόγνωσης, το κράτος που ήταν και πάλι παρόν χέρι-χέρι με τους πολίτες του…Ολοι παρόντες μέσα στη μεγάλη τους απουσία.

Κοιμήθηκα ελπίζοντας στην ηρεμία, στην ενδοσκόπηση της επόμενης μέρας…Μια μέρα ελεύθερη πάντα ξαναφέρνει το σώμα και το μυαλό στις ανθρώπινες διαστάσεις του – μαλακώνει, χαιδεύει, αναγεννάει κι η φθινοπωρινή ατμόσφαιρα προσθέτει ένα άγγιγμα γοητευτικό σ’ αυτή την ανεπαίσθητη ίαση…Αλλ’ αυτό είναι ένα φθινόπωρο διαφορετικό!

Φως
Next Post