Σαν σήμερα, δύο χρόνια πριν…Ξαναθυμάμαι.

Ταξίδεψα με βροχή, κάτω από έναν ουρανό σε γκρι εγκλωβισμό…Ταξίδεψαν μαζί μου
και τα σύννεφα που αλλού έφερναν βροχή, αλλού διαλύονταν από το δυνατό αέρα κι
αλλού άνοιγαν με χάρη για να αφήσουν τις χρυσές ακτίνες να εκτοξευτούν σε πράσινα σημεία που άστραφταν μέσα στην καλύτερη εκδοχή τους.

Το μπλε και το πράσινο με τις άπειρες αποχρώσεις τους με μάγεψαν πάλι, οι κλίμακες λευκού φωτός με άφησαν άφωνη.

Πάλι.

Και το ταξίδι έγινε προσευχή!