Ατέλειωτη αγάπη

By 09/07/2017human stories

Δούλευα στον υπολογιστή όταν η Ελι έδωσε το σινιάλο για τη βραδινή μας «αλητεία», το αποφάσισε τελευταία να περπατάει μαζί μου κι εγώ ενθουσιάστηκα, το walking duet μας συνδέει, μας ανανεώνει και μας εκτονώνει μ’ έναν τρόπο συνωμοτικό και συνάμα τρυφερό…

Η ώρα είναι πάντα νυχτερινή – ήταν ο απαράβατος όρος της. Τον δέχτηκα κι αυτόν αγόγγυστα.

Ακούω Bocelli, από πάνω ένας έναστρος ουρανός, βλέπω μια υπόλευκη θολούρα στο βάθος – δεν έχει φτάσει ακόμα κοντά μας…Περπατάω μόνη στη μία πλευρά του γηπέδου, η Ελι στην άλλη και συναντιώμαστε κάνοντας αστειάκια, πίνοντας νερό, λέγοντας μικρές, ασήμαντες κουβέντες και φτιάχνοντας tiny moments of great connection.

Το περπάτημα μ’ έχει ιδρώσει αλλά συγχρόνως μ’ έχει ξυπνήσει, με γέμισε με μια ένταση απίθανη, γεμάτη ζωή…Πέφτω από καθαρή τύχη στην Τένια Μακρή που μιλάει στο ραδιόφωνο για τις δυνατές σχέσεις αγάπης, για τις φροντιστικές μητέρες, για τις μητέρες που δίνουν ζωοδοτική ενέργεια στα παιδιά τους, για τους υποστηρικτικούς πατέρες, για τον ύψιστο στόχο μιας μάνας να δημιουργήσει ανθρώπους.

Την ακούω να λέει ότι σωστή μάνα είναι η ώριμη μάνα, η συνειδητοποιημένη για το ρόλο της και σκέφτομαι ότι θέλησα τόσο πολύ αυτό το ρόλο στη ζωή μου που εκείνη δεν μπόρεσε να μου τον στερήσει…Δύσκολα χρόνια, μεγάλες ανατροπές, απίστευτες προκλήσεις, πόκερ για δυνατούς η ζωή μου όλη αλλά όταν το άγχος δεν με τυφλώνει, βλέπω καθαρά τη μεγάλη μου τύχη…

Αγάπη, ατέλειωτη αγάπη – το leitmotiv της ζωής μου.