Η εφηβική Ανθούλα

Από τις μέρες που είχα όρεξη για περπάτημα και ανακαλύψεις η χτεσινή…Κυνήγησα νέα κρυμμένα μονοπάτια του Σύβρου και συνάντησα μια ομορφιά παλιακή που με συγκίνησε. Βλέπετε η φθορά του χρόνου δεν αφήνει μόνο σκληρά σημάδια, δίνει στα πάντα μια υπόσταση μεταφυσικά γοητευτική, μια αποδοχή και μια ειρήνη που σκλαβώνει το σύμπαν…

Ησυχία ήμερη παντού, μόνο το πράο χαμόγελο της κυρίας Ανθούλας έσπασε την ακινησία των στιγμών και γέμισε με καλοσύνη την ατμόσφαιρα…Μια φιγούρα 83 ετών γεμάτη γλύκα που τάιζε τα ζωντανά της με τη στοργή μικρομάνας και προσκάλεσε χαρούμενα την άγνωστη για φίλεμα στο λιτό σπιτικό της…Εικόνες μιας Ελλάδας ξεχασμένης αλλά τρυφερής, γενναιόδωρης, πολυαγαπημένης!

Be you
Next Post